HAYATLARIMIZA BAKIŞIMIZ

HAYATA KARŞI DURMAK....

Hayata karşı herkesin bir tavrı, duruşu vardır. kimi sert, kimi ılımlı, kimi de sempatik...

Her şeye yetişebilme arzumuz, hırslarımız herkesten daha özel olduğumuza kendimizi inandırmamız; ne kadar da zavallıyız. Sonsuzluğun olduğu bir evren de sınırlı yaşamlarımızla; sınırlı yaşadığımız duygularımız...

Yarın hayatımızın son günü olduğunu bilsek bile yaşadığımız kozmopolit dünya da ısrarla en iyiyi yapmaya olan çabamız devam eder.

Bir fincan kahve eşliğinde ettiğimiz o samimi dost muhabbetlerimiz, yerini iler de yüzüne patlatabileceğimiz sıkı bir yumruk oldu. En son ne zaman birini içtenlikle dinlediniz? Ya da sizi dinlediler?

Ben en son ne zaman ağladığımı unuttum... Üstelik ağlamak istememe rağmen bir damla yaş bile gelmiyor gözümden...İnsani değerlerimizi kaybettik, duygusuz yaşamayı meziyet haline mi getirdik hala üstüne düşünüyorum.

Mutlu olabiliyorsam, gülebiliyorsam duygularımdan tamamen sıyrılmış olamam.. Hala umut vaat ediyorum.

Bütün günümüz daha iyi görünmek daha çok başarmakla geçiyor.

Arka planda yaptıklarımız, beynimiz hep aktif ama aynı zaman da da hep in aktif...

Sadece durmak.. Arka plan da hiç bir şey yapmadan sadece öylece durmak... Bunu yazmak bile bana huzur veriyor. Bazı anlarımız vardır ya hani; kimseyi görmek istemeyiz. Tabiri caizse selam vereni parçalayacak halde oluruz.

Hemen olayı regl olayına bağlamayın. O döngü biz kadınlar için bambaşka bir olay...

Sakın bunu şahsa bağladığımı sanmayın. Böyle şeyler kişi yokluğundan ya da varlığından oluşmaz. İçinizde garip bir boşluk olur hani ne koymaya çalışırsanız çalışın dolmaz.

Girdap gibidir. Yeni yollar, yeni arkadaşlıklar, yeni şehir vs. hiçbiri bu anlatmaya çalıştığım şeyi dolduramaz. Depresyona girip de yazığımı da düşünmeyin. Keşke depresyon olsa; hemen bir antidepresan kullanırdım geçerdi.

Sabır dilemek hayattaki en aciz kelime ve olması beklenen en zor şey.. Sadece elini kolunu bağlar oluruna bırakırsın. gel bekle dur sonra olur olmaz.

Kadın olmak öyle zor böyle zor olayına girmeyeceğim. Kadın olmak bu dünya da başıma gelen en güzel şey... Düşünememek yeni fikirler ortaya atamamak korkutuyor beni, bir hayatın içinde HİÇ olmak.

Bu hayatta izin olmadan çekip gitmek. Çıldırtıyor beni hayatımı yorumlayamamak... Siz de de oluyor mu sahi? Her yer de olup da hiç bir yer de olmamak... Sorun insanlara nasıl olduklarını; ama gerçekten sorun, hayatınızı kendinize sorun. Ben hayatım boyunca hep ne istemediğimi o kadar iyi bildim ki, ne istediğimi ezelden beridir bulamıyorum. Odağım o kadar istemediklerimle meşgul olmuş ki...

Kendinizi sevin.. Koruyun.. Bilin.. Öğretin.. Öğrenin..

İyi Geceler....